தமிழ்நாட்டில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமைக்காகவும், சமூக நீதிக்காகவும் தனது இளம் வயதிலேயே குரல் கொடுத்து வாழ்ந்த போராளி தியாகி இமானுவேல் சேகரன் அவர்களின் வரலாறு மற்றும் அவரது தியாகச் செம்மல் குறித்த விரிவான பார்வை.

ராமநாதபுரம் மாவட்டம் முதுகுளத்தூர் அருகே உள்ள செல்லூர் கிராமத்தில் கடந்த 1924-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 9-ஆம் தேதி இமானுவேல் சேகரன் பிறந்தார். இளம் வயதிலிருந்தே சமூகத்தில் நிலவிய சமத்துவமின்மைக்கு எதிராகச் சிந்திக்கும் ஆற்றல் பெற்றிருந்த அவர், இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் ஆர்வமுடன் கலந்துகொண்டார். அதன் தொடர்ச்சியாகத் தனது இளமைக் காலத்தில் ராணுவப் பணியிலும் சேர்ந்து பணியாற்றினார். பின்னர், சமூகத்துக்காகவும் மக்களின் உரிமைக்காகவும் தன் முழு நேரத்தையும் அர்ப்பணிக்கும் நோக்கில் ராணுவப் பணியைத் துறந்து மக்கள் சேவையில் இறங்கினார்.

கடந்த 1957-ஆம் ஆண்டு அப்பகுதியில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் இடுகாட்டுப் பாதை தொடர்பான சமூகப் பிரச்சினை வெடித்தது. அந்தச் சிக்கலுக்கு நியாயமான தீர்வு காண்பதில் இமானுவேல் சேகரன் முக்கியப் பங்கு வகித்தார். இதனால் ஆத்திரமடைந்த ஆதிக்க சக்திகள், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குடிநீர் கிணற்றை அசுத்தம் செய்தனர். இந்தச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து அப்பகுதியில் கடுமையான பதற்றமும் கலவரமும் வெடித்தது. அந்தச் சூழலில் நடந்த வன்முறையில் அப்பாவி மக்கள் பலர் பாதிக்கப்பட்டதுடன், மாநிலம் முழுவதும் பெரும் கொந்தளிப்பு ஏற்பட்டது.

சமூக நீதிக்கும் ஒடுக்கப்பட்டோரின் உரிமைக்கும் குரல் கொடுத்து வந்த இமானுவேல் சேகரனின் வளர்ச்சியைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத எதிர்ப்பாளர்கள், அவரைத் தீர்த்துக்கட்டத் திட்டமிட்டனர். அதன்படி, கடந்த 1957-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி அன்று இரவு பரமக்குடியில் வைத்து, 6 பேர் கொண்ட கும்பலால் இமானுவேல் சேகரன் கொடூரமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டார். தனது 33-வது வயதில் அவர் கொல்லப்பட்ட இந்தச் சம்பவம் தமிழ்நாட்டு அரசியல் மற்றும் சமூக வரலாற்றில் ஒரு கருப்பு நாளாகப் பதிவானது.

மக்களின் உரிமைக்காகவும் சமத்துவத்துக்காகவும் தனது உயிரைத் தியாகம் செய்த இமானுவேல் சேகரனின் நினைவைப் போற்றும் வகையில், ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதி அவரது நினைவு தினம் பட்டியலின மக்கள் மற்றும் பல்வேறு தரப்பினரால் குருபூஜையாகக் கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. பரமக்குடியில் உள்ள அவரது நினைவிடத்தில் அரசியல் கட்சித் தலைவர்களும் பொதுமக்களும் மலர்வளையம் வைத்து மரியாதை செலுத்துகின்றனர். அன்றைய தினம் சட்டம்-ஒழுங்கைப் பேணுகின்ற வகையில் காவல்துறை சார்பில் பலத்த பாதுகாப்பும் ஏற்பாடு செய்யப்படுவது வழக்கம். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலாக ஒலித்த அவரது தியாகம் தமிழ்நாட்டு வரலாற்றில் என்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்.