நீட் தேர்வு வினாத்தாள் கசிவு மற்றும் தொடர் முறைகேடுகள் காரணமாக, மத்திய கல்வி அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதான் உடனடியாகத் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் நாளுக்கு நாள் வலுத்து வருகின்றன. எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் மாணவர்கள் சார்பில் தொடர் போராட்டங்கள் நடத்தப்பட்டு வரும் நிலையிலும், மத்திய அரசு பிரதானுக்கு ஆதரவாகவே நிற்கிறது.

தனது பதவியை விட்டு விலக மறுக்கும் பிரதான், எதிர்க்கட்சிகள் மாணவர்களைத் தங்களின் அரசியல் ஆதாயத்திற்காகப் பயன்படுத்துவதாகக் குற்றம் சாட்டி வருகிறார்.

இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் தங்களின் கீழ் இயங்கும் துறைகளில் பெரும் தவறுகளோ, விபத்துகளோ நடக்கும் போது, அதற்குத் தார்மீகப் பொறுப்பேற்று அமைச்சர்கள் பதவியை உதறிய வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் பல நடந்துள்ளன. அவற்றில் மிக முக்கியமான சில நிகழ்வுகளைப் பார்க்கலாம். 

1. லால் பகதூர் சாஸ்திரி (ரயில்வே துறை அமைச்சர் - 1956)

இந்திய அரசியலில் தார்மீகப் பொறுப்பிற்கு ஆகச்சிறந்த உதாரணமாகக் கருதப்படுபவர் லால் பகதூர் சாஸ்திரி. 1956 நவம்பர் 23 அன்று, தமிழ்நாட்டின் அரியலூர் அருகே ரயில்வே பாலம் இடிந்து விழுந்ததில் பயணிகள் ரயில் ஆற்றில் கவிழ்ந்து சுமார் 150 பேர் பரிதாபமாக உயிரிழந்தனர். இந்த விபத்திற்குத் தனிப்பட்ட முறையில் தான் காரணமில்லை என்றாலும், ரயில்வே அமைச்சராகத் தார்மீக பொறுப்பை ஏற்றுத் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். அதற்கு முந்தைய ரயில் விபத்தின் போதும் அவர் ராஜினாமா கடிதம் கொடுத்த நிலையில், பிரதமர் நேரு அவரை நீடிக்கச் சொன்னார். ஆனால் அரியலூர் விபத்தின் போது சாஸ்திரி தனது முடிவில் உறுதியாக இருந்து பதவியை விலகினார்.

2. டி.டி. கிருஷ்ணமாச்சாரி (நிதி அமைச்சர் - 1958)

தொழிலதிபர் ஹரிதாஸ் முந்த்ராவின் நிறுவனங்களில் இந்திய ஆயுள் காப்பீட்டுக் கழகம் விதிமுறைகளை மீறி ₹1.26 கோடி முதலீடு செய்த 'முந்த்ரா நிதி மோசடி' வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. பெரோஸ் காந்தி நாடாளுமன்றத்தில் இந்தப் பிரச்சினையைக் கொண்டு வந்ததை அடுத்து, தன் துறை சார்ந்த நிர்வாகக் குறைபாடுகளுக்குப் பொறுப்பேற்று டி.டி. கிருஷ்ணமாச்சாரி தனது மத்திய நிதி அமைச்சர் பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.

3. வி.கே. கிருஷ்ண மேனன் (பாதுகாப்பு அமைச்சர் - 1962)

1962-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்திய - சீனப் போரின் போது, இந்திய ராணுவம் எதிர்பாராத பின்னடைவுகளையும் பெரும் உயிரிழப்புகளையும் சந்தித்தது. நாட்டின் பாதுகாப்புத் துறை போதிய தயார் நிலையில் இல்லாததே இந்தத் தோல்விக்குக் காரணம் எனக் கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுந்தன. இதையடுத்து எழுந்த அரசியல் அழுத்தங்களால், அக்டோபர் 1962-ல் கிருஷ்ண மேனன் தனது பாதுகாப்பு அமைச்சர் பதவியிலிருந்து விலகினார்.

4. நிதிஷ் குமார் (ரயில்வே அமைச்சர் - 1999)

1999 ஆகஸ்ட் 2 அன்று மேற்கு வங்கத்தின் கைசல் பகுதியில் இரண்டு ரயில்கள் நேருக்கு நேர் மோதிக் கொண்ட கோர விபத்தில் 280-க்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்தனர். சிக்னல் மற்றும் செயல்பாட்டுக் கோளாறுகளே இதற்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தன. பிரதமர் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் தலைமையிலான ஆட்சியில் ரயில்வே அமைச்சராக இருந்த நிதிஷ் குமார், விபத்தின் கொடூரத்திற்குத் தார்மீகப் பொறுப்பேற்றுத் தனது பதவியை உடனடியாக ராஜினாமா செய்தார்.

5. சிவராஜ் பாட்டீல் & விலாஸ்ராவ் தேஷ்முக் (2008)

2008 நவம்பர் 26 அன்று மும்பையில் நடைபெற்ற பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் (26/11), நாட்டின் உளவுத்துறை மற்றும் கடலோரப் பாதுகாப்பில் இருந்த பலவீனங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. பாதுகாப்புத் தயார்நிலை குறித்த கடுமையான மக்கள் கொந்தளிப்பை அடுத்து, மத்திய உள் துறை அமைச்சராக இருந்த சிவராஜ் பாட்டீலும், மகாராஷ்டிர முதலமைச்சராக இருந்த விலாஸ்ராவ் தேஷ்முக்கும் தார்மீகப் பொறுப்பேற்று தங்களது பதவிகளை ராஜினாமா செய்தனர்.

மம்தா பானர்ஜி (2001):

தொடர்ச்சியான ரயில் விபத்துகளுக்குப் பொறுப்பேற்றுத் தனது ரயில்வே அமைச்சர் பதவியை ராஜினாமா செய்ய முன்வந்தார்; ஆனால் பிரதமர் வாஜ்பாய் அதனை ஏற்கவில்லை.

சுரேஷ் பிரபு (2017):

நரேந்திர மோடி அமைச்சரவையில் தொடர் ரயில் தடம் புரளும் சம்பவங்களுக்குப் பொறுப்பேற்று சுரேஷ் பிரபு ராஜினாமா செய்ய முன்வந்த போது, மோடி அதை நிராகரித்து, பின்னர் அமைச்சரவை மாற்றத்தின் போது பியூஷ் கோயலை அப்பதவியில் நியமித்தார். தற்போதைய நீட் விவகாரத்தில், வரலாற்று முன்னுதாரணங்கள் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட போதிலும், தர்மேந்திர பிரதான் பதவி விலகும் எண்ணத்தில் இல்லை என்பதையே தற்போதைய நகர்வுகள் காட்டுகின்றன.