"வறுமை முதல் மருத்துவம் வரை" - தமிழகத்திலும் எலிகளை உண்ணும் கலாச்சாரம் - ஒரு விரிவான பார்வை!

உலகெங்கிலும் உள்ள பல்வேறு சமூகங்களில் எலிகளை உணவாக உட்கொள்ளும் பழக்கம் இன்றும் நடைமுறையில் உள்ளது. இது வெறும் உணவுப் பழக்கம் மட்டுமல்ல, அதன் பின்னே நீண்டகால வரலாறு, வாழ்வியல் சூழல் மற்றும் சில மருத்துவ நம்பிக்கைகளும் புதைந்துள்ளன.

இந்தியாவில், குறிப்பாகத் தமிழகத்தின் வட மாவட்டங்கள் (திருவண்ணாமலை, காஞ்சிபுரம்) மற்றும் பீகார் போன்ற மாநிலங்களில் வசிக்கும் சில குறிப்பிட்ட சமூக மக்கள், வயல்வெளி எலிகளைப் பிடித்து உண்பதைத் தங்கள் பாரம்பரியமாகக் கொண்டுள்ளனர்.

வயல்வெளிகளில் தானியங்களை உண்டு வளரும் எலிகள் (Field Rats), கோழி அல்லது ஆட்டு இறைச்சிக்கு இணையான புரதச்சத்து கொண்டதாகக் கருதப்படுகிறது. இதில் கொழுப்புச் சத்து குறைவு என்பது கூடுதல் சிறப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

கிராமப்புறங்களில் நிலவும் சில நம்பிக்கைகளின்படி, எலி இறைச்சி ஆஸ்துமா, உடல் பலவீனம் மற்றும் சில தோல் நோய்களுக்கு மருந்தாகக் கருதப்படுகிறது.

வியட்நாம் நாட்டில் எலி உணவு ஒரு விலையுயர்ந்த சுவையான உணவாக (Delicacy) கருதப்படுகிறது. குறிப்பாக அறுவடை காலத்தில் பிடிபடும் எலிகளுக்குச் சந்தையில் நல்ல வரவேற்பு உண்டு.

ஆப்பிரிக்க நாடுகளான நைஜீரியா, கானா போன்ற நாடுகளில் 'கேன்க்ரேட்' (Cane Rat) எனப்படும் ஒரு வகை எலிகள் மிக விரும்பி உண்ணப்படுகின்றன. இந்தியாவில் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் உள்ள சந்தைகளில் எலி இறைச்சி பொதுவான ஒன்றாக விற்பனை செய்யப்படுகிறது. 

பல நேரங்களில், விலை உயர்ந்த இறைச்சிகளை வாங்க முடியாத வறுமை நிலையே இம்மக்களை எலி வேட்டைக்குத் தள்ளுகிறது. இது ஒரு சமூகப் பொருளாதாரப் பிரச்சினையாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.

கழிவுநீர் மற்றும் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் வாழும் எலிகளை (Drain Rats) உண்பது மிகவும் ஆபத்தானது. அவற்றில் பிளேக் உள்ளிட்ட பல்வேறு தொற்று நோய்களைப் பரப்பும் கிருமிகள் இருக்கலாம். வயல்வெளி எலிகள் மட்டுமே உண்ணத் தகுந்தவை என வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

எலிகளைப் பிடிப்பதன் மூலம் விவசாய நிலங்களில் பயிர்கள் சேதமாவது தவிர்க்கப்படுகிறது. இதனால் விவசாயிகள் எலி வேட்டைக்காரர்களை ஒரு இயற்கை நண்பனாகவே பார்க்கின்றனர்.