தினம் ஒரு திருப்பாவை .... பாசுரம் 20....!

 மார்கழி 20 .. தினம் ஒரு திருப்பாவை... பாசுரம் 20

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன்சென்று
கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே! துயிலெழாய்!
செப்பமுடையாய் திறலுடையாய் செற்றார்க்கு
வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா! துயிலெழாய்!
செப்பன்ன மென்முலைச் செவ்வாய் சிறுமருங்குல்
நப்பின்னை நங்காய்! திருவே! துயிலெழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்துன் மணாளனை
இப்போதே எம்மை நீராட்டலோர் எம்பாவாய்.

பொருள் விளக்கம்:

இறைவன் அருள்மழையில் நனைவோம்!

முப்பத்து மூன்று கோடி தேவர்கள் இருந்தாலும், அவர்களுக்கெல்லாம் முன்னதாக ஓடி வந்து பக்தர்களின் துயரைத் துடைக்கும் கலியுக தெய்வம் கண்ணனே என்பதை ஆண்டாள் இப்பாசுரத்தில் உறுதியாகச் சொல்கிறாள். நேர்மை, வல்லமை, தூய்மை ஆகிய அனைத்தும் ஒருங்கே நிறைந்த அவன் எழுந்தாலே, தீமை அஞ்சி ஒடுங்கும். அதனால்தான் “நீ எழுவாயாக” என்று துயிலிலிருந்து அவனை அழைக்கிறார்கள்.

அவனுடன் இணைந்த நப்பின்னை பிராட்டியும் இங்கு முக்கியமானவள். லட்சுமிக்கு நிகரான கருணை வடிவமான அவள் எழுந்தால்தான், கண்ணனின் அருள் முழுமையாகப் பக்தர்களை வந்து சேரும். கண்ணனின் அருளுக்கான வழி, தாயாரின் கருணை என்ற தத்துவம் இதன் உள்ளடக்கம்.

“விசிறி, கண்ணாடி தந்து” என்பது உலகப் பொருட்களின் கோரிக்கை அல்ல. சேவையும், ஞானமும், சீர்தூக்கும் தெளிவும் வேண்டும் என்பதன் அடையாளம். அதோடு, “உன் கணவனாகிய கண்ணனையும் தந்து” என்பது, அவன் அருளையே எங்களுக்கு உரிமையாக்கு என்ற ஆழ்ந்த வேண்டுகோள்.

இறுதியில், “இப்போதே எங்களை அருள்மழையில் நனையச் செய்வாயாக” என்று கேட்பதன் மூலம், இந்த நோன்பின் இலக்கு தெளிவாகிறது. உலகப் பயன் அல்ல; இறைவன் அருளில் முழுகி, ஆனந்தத்தில் ஒன்றாகிவிடுவதே ஆண்டாள் காட்டும் பாதை.

கண்ணனின் திருக்குணங்களையும், நப்பின்னையின் அழகையும் ஆயர்குலப் பெண்கள் மனமுருகப் போற்றுகிறார்கள். கண்ணன் கடவுள் என்பதால் எல்லோருக்கும் பொதுவானவன். அவன் நப்பின்னைக்கே உரியவன் என்று தனிப்படுத்த முடியாது. அதனால்தான் அவனையும் அருள வேண்டி நேரடியாக அழைக்கிறார்கள்.

 விசிறியும், கண்ணாடியும் ஏன் கேட்கப்படுகின்றன என்றால் அதற்குள் ஆழ்ந்த பொருள் உள்ளது. விசிறி காற்றை தருகிறது. அது வீசுபவனுக்கே அல்ல, அருகில் இருப்பவருக்கும் பயன் தருகிறது. நமது செயல்கள் நமக்காக மட்டும் அல்ல, பிறருக்கும் நன்மை தர வேண்டும் என்பதே இதன் கருத்து.

கண்ணாடி உருவத்தை காட்டும். ஆனால் அதில் உள்ள அழகோ, அழுக்கோ அதில் ஒட்டாது. வாழ்க்கையையும் அப்படித்தான் பார்க்க வேண்டும். பட்டும் படாமலும், இந்த உடல் ஒரு வாடகை வீடு, எப்போது வேண்டுமானாலும் காலி செய்ய வேண்டிய ஒன்று என்ற உணர்வோடு வாழ வேண்டும். ஆண்டாளின் கவித்திறமையில் மறைந்திருக்கும் இந்த நுண்ணிய தத்துவத்திற்கு ஈடு எதுவும் இல்லை.