"நடைபாதையில் நடப்பது குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமை!" - மத்திய அரசுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவு!

இந்திய நீதித்துறை வரலாற்றில் என்றும் நிலைத்திருக்கக்கூடிய ஒரு முக்கிய மைல்கல்லாக, நடைபாதைகளில் கவலையின்றி நடக்கும் சுதந்திரம், மோட்டார் வாகனங்களின் போக்குவரத்தை விட முன்னுரிமை பெற வேண்டிய குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமை என்று இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் இன்று தனது தீர்ப்பில் பிரகடனப்படுத்தியுள்ளது. மேலும், பாதசாரிகளின் இந்த அடிப்படை உரிமையைப் பாதுகாக்கும் வகையில் உடனடியாகப் புதிய மத்தியச் சட்டம் ஒன்றை இயற்றுமாறும், பிரத்யேக ஒழுங்குமுறை ஆணையத்தை நிறுவுமாறும் மத்திய அரசிற்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.

கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒரு காலை வேளையில், தனது 5 வயது மகனை பள்ளிக்கு அழைத்துச் சென்ற ஒரு தந்தை, எதிர்பாராத விதமாக அதிவேகமாக வந்த லாரி ஒன்று மோதியதில் தனது மகனை பறிகொடுத்தார். இந்த விபத்து குறித்தான வழக்கை மிக ஆழமாக விசாரித்த உச்ச நீதிமன்ற அமர்வு, இன்று இந்த வரலாற்றுத் தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளது.

தீர்ப்பை எழுதிய மாண்புமிகு நீதிபதி பி.எஸ். நரசிம்ம, அந்த தந்தையின் துயரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கையில், "தன் 5 வயது மகனை அன்புடன் தயார்படுத்தி, அருகிலுள்ள பள்ளியில் விடுவதற்காகக் காலை 9 மணிக்கு வீட்டிலிருந்து புறப்பட்ட அந்த தந்தையின் துயரம் அளவிட முடியாதது. தன் மகனுடன் அதுவே கடைசிப் பயணமாக இருக்கும் என்று யார் கற்பனை செய்திருக்க முடியும்? ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும் ஆபத்து பதுங்கியிருக்க, அகலமான நடைபாதைகளில் பாதுகாப்பாகவும் கவலையின்றியும் நடப்பதே மிக அடிப்படையான உரிமை. அது வாழ்க்கையுடன் பிரிக்கமுடியாதபடி பிணைக்கப்பட்ட, மிக எளிய மனிதச் செயல்."

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம், “அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும், இந்தியாவின் எல்லைக்குள் சுதந்திரமாக நடமாடும் உரிமை உண்டு” என்ற வாசகத்தின் மூலம் நடப்பதை ஏற்கனவே ஓர் அடிப்படை உரிமையாக அங்கீகரித்து உறுதி செய்துள்ளது என்பதை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

நடைப்பயணம் என்பது வெறும் உடல் இயக்கம் மட்டுமல்ல; அது நிச்சயமாகச் சட்டப்பிரிவு 19(1)(a) (கருத்து வெளிப்பாட்டு உரிமை), சட்டப்பிரிவு 19(1)(b) (அமைதியாக ஒன்றுகூடும் உரிமை) மற்றும் சட்டப்பிரிவு 19(1)(c) (சங்கம் அமைக்கும் உரிமை) ஆகியவற்றின் கீழ் உள்ள உரிமைகளை உள்ளடக்கியது என்று நீதிபதி நரசிம்ம தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.

பல ஆண்டுகளாகப் பொருளாதாரம், வர்த்தகம் மற்றும் அதிவேக நகரமயமாக்கலின் தேவைகள் காரணமாக, மனிதர்களின் நடைப்பயணம் சிரமமாக மாற்றப்பட்டுவிட்டதாக நீதிமன்றம் வேதனை தெரிவித்துள்ளது.

அரசாங்கங்களும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளும், அகலமான சாலைகளையும் விரைவுச்சாலைகளையும் மட்டுமே வளர்ச்சிக்கு இணையாகக் கருதி, அதிவேக நெடுஞ்சாலைகளை அமைப்பதில் மும்முரமாக ஈடுபட்டன. ஆனால், நடைப்பயணம் எனும் அத்தியாவசியமான இன்பத்திற்கு மிகக் குறைந்த இடத்தையே விட்டுவிட்டன.

தொடக்கத்தில் சக்கர வாகனங்கள் பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமே உரியதாக இருந்ததால் இது ஒரு மேட்டுக்குடி மனப்பான்மையாக இருந்தது. ஆனால், பொருளாதாரம் முன்னேறி மலிவான வாகனங்கள் வந்தபோது, மோட்டார் வாகனப் போக்குவரத்துச் சாலைகளை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது.

இதன் விளைவாக, நடைபாதைகள் மீது வழக்கமாகத் தங்கள் வாகனங்களை ஏற்றிச் செல்லும் ஓட்டுநர்களுக்குப் பாதசாரிகள் ஒரு 'தொந்தரவாக'க் கருதப்படும் அவலம் நிலவுகிறது. நாங்கள் நடப்பதற்கான அடிப்படை உரிமையைப் பிரகடனப்படுத்துவதால், இந்த அநீதி இனிமேல் உடனடியாக நிறுத்தப்பட வேண்டும்.

தற்போது நடைமுறையில் உள்ள 1988-ஆம் ஆண்டு மோட்டார் வாகனச் சட்டம், நடப்பதற்கான அடிப்படை உரிமையை அங்கீகரிக்க ஒருபோதும் மெனக்கெடவில்லை என்று உச்ச நீதிமன்றம் மிகக் கடுமையாக விமரிசித்துள்ளது. "உண்மையில், மோட்டார் வாகனச் சட்டம் ஒரு தடையாக இருந்து, பல வழிகளில் பாதசாரிகளின் விலைமதிப்பற்ற உரிமைகளைச் சீர்குலைத்துள்ளது. அந்தச் சட்டம், 'வாகனம்' என்பதை மட்டுமே சட்டத்தின் முதன்மைப் பொருளாகக் கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது; அதே சமயம் 'மனித' நலன்கள் வெறும் ஒரு துணை அம்சமாகவே அதில் வைக்கப்பட்டுள்ளன."

வெறும் பிரகடனத்தோடு நிறுத்தாமல், இந்த உரிமையைச் சட்டப்பூர்வமாக அமல்படுத்த மத்திய அரசுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவான 3 வழிகாட்டுதல்களை வழங்கியுள்ளது.

பிரத்யேக மத்தியச் சட்டம்:

நடக்கும் உரிமையைப் பாதுகாக்கவும், மேம்படுத்தவும், விதிமீறல்களுக்கு உடனடிப் பரிகாரங்களை வழங்கவும் ஒரு விரிவான சட்டக் கட்டமைப்பை (புதிய சட்டம்) நாடாளுமன்றம் இயற்ற வேண்டும்.

ஒழுங்குமுறை ஆணையம்:

நடக்கும் உரிமையைத் திட்டமிடவும், முறையாக அமல்படுத்தவும், துறைசார் நிபுணத்துவம் மற்றும் திறமைகொண்ட மனிதவளத்தைப் பணியமர்த்தும் ஒரு முழுநேர 'ஒழுங்குமுறை ஆணையத்தை' (ரெகுலேட்டரி அத்தாரிட்டி) நிறுவ வேண்டும்.

அமைச்சகங்களுக்குத் தீர்ப்பு நகல்:

தேவையான சட்டக் கட்டமைப்பைத் தொடங்குவதற்கான அவசரத் தேவையை வலியுறுத்தி, இத்தீர்ப்பின் நகல்களை மத்திய வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற விவகாரங்கள் அமைச்சகம், ஊரக வளர்ச்சி அமைச்சகம், சாலைப் போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலைகள் அமைச்சகம் ஆகியவற்றிற்கு உடனடியாக அனுப்புமாறு நீதிமன்றப் பதிவகத்திற்கு உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், இதன் நகல் இந்தியச் சட்ட ஆணையத்திற்கும் (லா கமிஷன்) அனுப்பப்படுகிறது.

இறுதியாக, விபத்தில் பலியான 5 வயதுச் சிறுவனின் தந்தைக்கு ரூ.11 லட்சத்திற்கும் அதிகமான தொகையை இழப்பீடாக வழங்க உத்தரவிட்ட நீதிமன்றம், சாலை இருக்கும் இடத்தில் நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட நடைபாதையை உருவாக்குவது, ஒரு நகராட்சி நிர்வாகம் குடிமக்களுக்கு ஆற்ற வேண்டிய குறைந்தபட்ச கடமைகளில் மிகக் குறைந்தபட்சமானது என்று தனது தீர்ப்பில் தெளிவுப்படுத்தியுள்ளது.